شعری را به درخواست یکی از عزیزان سروده بودم نقلش را در این مجموعه خالی از لطف ندیدم

سیستونی
پوشو ای نواسه رستم که فلک شوره شیه
پوشو که خط سیه کارون شو کوره شیه
پوشو که خورخوتک رند و نتاج ضحاک
و سر دره تو کاوه ی مه دوره شیه
پوشو که از سر ای همت و تلواسه تو
ار چه نی دره ای دشته و سر سورره شیه
پوشو که شیشه عمر امو دیب کته پوز
و سر شلخت تو صد تکه شیو پورره شیه
ترجمه:
بر خیز ای نواده رستم که فلک خجالت زده شود
بر خیز که آثار سیاه کارن شب پرست محو شود
برخیز که حلق فرزندان و قبیله ضحاک
با سر خنجر تو ای کاوه من بریده گردد
بر خیز که بخاطر این همت و اصرار تو
هر چه نی در دست سیستان است ناله سر دهد
بر خیز که با بر خاستن تو شیشه عمر دیو زشت رو
به سرپای تو صد قطعه شده و عمرش تمام گردد