[بگوفتی تو  مونک و مه موندو دره خو
مه موندونو  واقدرنهراب لپ و رو
مه موندونو  و اوقدر دهشاک طعن و تیل
خی چت سرخ و رو خا و آبرو

شعر از استادم رقیم سیستانی
ترجمه
گفتی بمان و من ماندم در میان خون دل
من ماندم به اندازه رود هیرمند ناملایمات
من ماندم و به اندازه بیابان طعنه و حرف درشت
در حالیکه صورتم را با سیلی سرخ نگهداشته ام